یافارس الحجاز (عج (

امام جعفر صادق (ع) فرمودند::

وَبَِنا يُمسِكُ ا لسَّماءَ،اَن تَقَعَ عَلي الاَرضِ اِلّا بِاِذنِه وَبِنا يُنزِلُ ا لغَيثَ وَ تَنشَرُ اَلرَّحمةُ وَ تَخرُجُ بَركاتُ الاَ رضِِ وَلَولا ما عَلي الاَرضِِ مِنا لَساخَت بِاَ هلِها ثُمَّ قال وَ لَم تَخلُ مُنذُ خَلَقَ اَللهُ آدمَ مِن حُجَّة الله فِيها ،اَِمَّا ظاهِرُ مَشهُوراوَغائِبُ مَستُور، وَلا تَخلُوُا الاَرضُ اِلي اَن تَقُومَ السَّاعَةُ مِن حُجَّةِ وَ لَو لا لَم يَعبُدَاللهِ

( ينابيع الموده  217/2 )

به خاطر وجود مااست كه آسمان به روي زمين فرود نمي آيد ، مگر زماني كه خدا بخواهد. باران رحمت حق بواسطه ما مي بارد و زمين بركات خود را بيرون مي دهد. اگر ما روي زمين نباشيم، زمين اهلش را فرو مي برد. سپس فرمود: از زماني كه خداوند آدم را آفريد تا كنون هيچ گاه زمين از حجت خدا خالي نبوده است. گاهي آشكار و مشهود و زماني پنهان و مستور بوده است و تا قيامت نيز چنين خواهد بود ( زمين از حجت خدا خالي نمي شود) اگر چنين نباشد، خداپرستش نمي شود

 

1-تحصيل شناخت صفات و آداب و ويژگيهاي آن حضرت:

شناخت خصوصيات و صفات ولي عصر(عج) از چند جهت داراي اهميت مي باشد.

طبق حديث : مَن ماتَ وَلَم يَعرِف اِمامَ زَمانُهُ ماتَ مَيتَةً جاهِلِيَّه *

كه به عنوان يك واجب شرعي مي باشد

اَللهُمَّ عَرِّفنِي حُجََّتَك فَاِنَّكَ اِن لَم تُعَرِّفنِي حُجَّتَك ضَلَلتُ عَن ديني*

خدايا حجتت را برمن بشناسان، به راستي كه اگرمن حجتت را نشناسم ، دردينم گمراه مي شوم

مدعيان دوروغي: كساني كه در زمان ظهور آن حضرت يا مواقع ديگر بنا به دلايل خاص ادعاهاي*

مهدويت و يا ساير ادعاهاي ديگر كرده، با دقت در رواياتي كه صفات و مشخصات حضرت مهدي (عج) و شيوه حكومت ايشان و شرايط دوران غيبت را بيان مي كنند از فريب چنين مدعيان در امانخواهيم بود

 

2- تحصيل شناخت صفات و آداب و ويژگيهاي آن حضرت :

امام صادق (ع) فرمودند : خدا رحمت كند بنده اي كه ما را نزد مردم محبوب نمايد و ما را در معرض دشمني و كينه توزي آنان قرار ندهد

)روضه الكافي ص229(

 

3-انتظار فرج و ظهور آن حضرت:

امام صادق (ع) فرمودند: خوشا به حال شيعيان ما كه درزمان غيبتش منتظر ظهوراو باشند و درهنگام ظهورش فرمانبردارازاو،آنان اولياي خداهستند نه ترسي برايشان هست و نه اندوهگين مي شوند

دركتاب كمال الدين ازحضرت امام صادق(ع) ازپدرانش آمده كه فرمودند:منتظر امر(حكومت) ما بسان آن است كه درراه خدا به خون غلتيده باشد

(كمال الدين2/645(

اميرالمومنين(ع) فرمودند:منتظرفرج باشيدوازرحمت خدا نااميد نشويد،به درستي كه خوشايند ترين اعمال نزد خداوند (عز وجل)انتظار فرج است

 

4-صدقه دادن به قصد سلامتي آن حضرت :

پيامبر اكرم (ص) فرمودند: هيچ بنده اي ايمان نياورد تا اينكه من نزد او از خودش محبوب تر باشم و خاندانم از خاندان خودش نزد او محبوب تر باشند وعترت من نزد او از عترت خودش محبوب تر باشد وذات من از ذات خودش نزد او محبوبتر باشد

(امالي ص 201(

5-حج رفتن به نيابت از آن حضرت و فرستادن نايب كه از طرف آن حضرت حج به جا آورد .

 

6- سعي در خدمت كردن به آن حضرت :

امام صادق(ع) فرمودند: اگر دوران او را دريابم تمام مدت زندگي ام در خدمت او خواهم بود

 

7- هديه كردن ثواب نماز و قرائت قرآن به آن حضرت:

ابو عبدالله احمد ابن بلخي فرمودند :هركس ثواب نماز خود را براي رسول خدا وامير المومنين و اوصياي بعد از آن حضرت قرار دهد خداوند ثواب نمازش را آنقدر افزايش مي دهد كه از شمارش آن نفس قطع ميگردد وپيش از آنكه ر.وحش از بدنش بر آيد به او گفته مي شود اي فلان ! هديه تو به ما رسيد پس امروز روز پاداش و تلافي كردن نيكيهاي تو است

(جمال الاسبوع ص15)

8- حضور در مجالس فضايل ومناقب آن حضرت:

امام صادق (ع) فرمودند:هر جمعي در مجلسي حضور يابند و خداوند عز و جل را ياد نكنند و از ما

ياد ننمايند آن مجلس مايه حسرت آنها در روز قيامت خواهد بود سپس فرمودند:

حضرت ابوجعفر باقر(ع) فرموده :همانا ياد ما از(مصاديق ) ياد خداوند است وياد دشمنان ما از مصاديق) ياد شيطان ميباشد

(اصول كافي 2/496)

امام رضا (ع) فرمودند: هر كس در مجلسي بنشيند كه امر ما در آن زنده مي گردد روزي كه دلها مي ميرند دل او نخواهد مرد

(بحار الانوار44/278)

امام صادق (ع) فرمودند:هر كس ما را ياد كند يا نزد آو ياد شويم پس از چشمش همچون بال پشه اي اشك بيرون آيد، خداوند گناهانش را مي آمرزد هر چند كه همچون كف دريا باشد

(بحار الانوار44/278)

9-دعوت كردن مردم به آن حضرت:

حضرت علي ابن الحسين (ع) فرموده است:

خداوند تعالي به موسي (ع) وحي فرمود كه مرا نزد مخلوقم محبوب ساز و مخلوق مرا نزد من محبوب كن ؛ موسي (ع) گفت: پروردگارا اين كار را چگونه انجام دهم ؟ فرمود نعمتها وبخششهاي مرابه يادشان آور تا مرا دوست بدارند پس اگر بنده اي را كه از در خانه ام فرار كرده ،باز گرداني  يا گمراهي را كه از درگاه من دور افتاده را به راه آوري براي تو از عبادت صدهزار سال كه روزها را روزه بداري و شبها را به نماز به پا داري  بهتر است . موسي گفت اين بنده فرار كرده از تو كدام است ؟ فرمود گناه كار متمرََّد، عرض كرد آن دورافتاده از درگاه تو كيست

فرمود كسي كه نسبت به امام زمانش جاهل است كه او را نمي شناسد، وغايب از او پس از آنكه او را شناخته ، كه شريعت و آيين دينش را نميداند، او را به آيينش آشنا سازد و نحوه عبادت پروردگارش،ووسيله رسيدن به خوشنودي او را به وي تعليم نمايد

10- رعايت حقوق آن حضرت و مواظبت بر اداي آنها:

امام سجاد (ع) در دعاي ابو حمزه ثمالي مي فرمايند:

اَو لَعَلَّّكَ رَاَ يتَنِي مُستَخِفّّاً بِحَقِّكَ فَاقصَيتَني . يا شايد مرا ديده اي كه حق تو را سبك مي شمارم، كه مرا دور ساخته اي

11- صبركردن براذيت وتكذيب وسايرمحنت هاودرخواست صبرازخداي متعال :

اَحَسِبَ النَّاسُ اَن يُترَكُوا اَن يَقُولُوا آمَنّا وَهم لا يُفتَنُون وَ لَقَد فَتَنّا اَّلذينَ من قَبلِهم :

آيا مردم چنين مي پندارند كه به صرف اينكه گفتند ايمان آورديم رها شوند و بر اين ادعا هيچ امتحان نشوند؛ همانا كه ما امت هايي كه پيش از اينان بودند را به آزمايش در آورديم تا خداوند راستگويان را از دوروغگويان كاملاً معلوم سازد

در تحف العقول درسفارشهاي امام صادق (ع) به مومن آمده است اي پسر نعمان هيچ بنده اي مومن نخواهد بود تااينكه دراو سه سنت باشد: سنتي ازخداوند، سنتي از رسول او، سنتي از امام. اما سنتي كه از خداوند عزّوجل بايد دانسته باشد، اينكه بايد اسراررا كتمان كند، خداوند جَلَّ ذكره مي فرمايد

عالِمَ الغَيب فَلا يُظهِرُعلي غَيبِه اَحَداً:

اوست داناي غيب پس احدي را بر غيب خودآگاه نسازد.

اما سنتي كه از رسول خدا(ص) بايد دارا باشد اين كه بامردم به رفتار و اخلاق اسلامي مدارا كند. اما سنتي كه از امام (ع) لازم است در او باشد صبر در سختي ها و ناراحتي ها است ؛ تا اينكه خداوند براي او فرج برساند

اَللَّهم اَغفِر عَلَينا صَبرا وَثَبِّت اَقدامِنا واَنصُرنا عَلَي القَومَ الكافِرِين.

12- رعايت حقوق آن حضرت و مواظبت بر اداي آنها:

دست يافتن به ثواب انتظار با رعايت كامل و ملازمت پرهيزكاري واخلاق نيك مي باشد

13- پيوسته به ياد آن حضرت بودن و به آدابش عمل كردن:

يا اَيَّهَا العَزيزمَسَّنا وَ اَهلَنا الضُّرُّ وَجِئنا بِبِضاعَةٍ مُزجاةٍ فَاَوفِ لَنَاالكَيلَ وَ تَصَدَّق عَلَينا اِنَّ اللهُ يَجزي المُتَصَدِّقِين

( يوسف 88)

عزيزا برما و اهل ما سختي رسيده وبا متاعي اندك به درگهت پناه آورديم پس پيمانه ما را پركن وبرما تَصَدُّق فرماي كه خداوند صدقه دهندگان را پاداش مي دهد

14- مُتفق شدن بر توبه واقعي و باز گرداندن حقوق به صاحبان آنها:

15- مقدم دانستن خوسته آن حضرت بر خواسته خود:

اَلنبيُّ اُولي بِالمُومِنينَ مِن اَنفُسِهِم

پيغمبر نسبت به مردم از خودشان سزاوارتر و ولايتش محكم تراست .

يكي از اصحاب به امام صادق(ع) عرضه داشت اي سرورم چه بسيار از شما ياد سلمان فارسي را مي شنونم ؛ فرمودند مگوسلمان فارسي! بگوسلمان محمدي آيا ميداني چرا بسيار از او ياد مي كنم؟عرضه كردم نه، فرمودند براي سه صفت يكي مقدم داشتن خواسته امير المومنين بر خواسته خودش ؛ دوم دوست داشتن فقرا و برگزيدن آنها بر اهل ثروت و مكنت و سوم دوست داشتن علم و علما

16- محيا كردن سلاح واسب در انتظار ظهور آن حضرت:

قال صادق (ع) : لَِِيُعِدَّنَّ اَحَدُكُم لِخُرُوجِ القائِم (ع) وََلَو سَهمًا فَاِنَّ اللهُ تَعالي اِذا عَلِمَ ذلِكَ من نِيَّتِه رجوتُ لَِاَنَّ يَنسي في عُمر

امام صادق (ع) فرمودند : هر يك از شما براي خروج قائم سلاحي مهيا كند هر چند كه يك تير باشد كه خداي تعالي هر گاه بداند كه شخص چنين نيتي دارد اميدوارم عمرش را زياد كند

17- ناشناس ماندن  و پرهيز از شهرت يافتن و كار خود را براي خدا خالص كردن:

امام صادق (ع) فرمودند : چنانچه بتوانيد (طوري زندگي كنيد كه) هيچ كس شما را نشناسد  اين كار را بكنيد

18-صله آن حضرت به وسيله مال:

مومن بايد بخشي ازدارايي خود را براي امام زمانش هديه کند چنانه امام صادق(ع) مي فرمايند:

 هيچ چيز نزد خداوند محبوبتر از اختصاص دادن درهم به امام (ع) نيست و به راستي که خداوند آن درهم را براي او در بهشت همچون کوه احد قرار مي دهد

مَن ذَا الَّذي يُقرِضُ اللهَ قَرضًا حَسَنا فَيُضايِفُه لَهُ اَضعافاً كَثيره :

چه كسي به خدا وامي نيكو مي دهد تا خدا وند (عوض) وام را چندين برابر ، بسيار سازد

(بقره 245)

صادق (ع) فرمودند : به خدا قسم كه اين، در خصوص صله امام است

(اصول كافي 1/537)

19-خوشحال کردن مومنين:

امام صادق (ع) فرمودند: کسي از شما نپندارد و چنانچه مومني را شاد و مسرورنمايد تنها اورا شادمان کرده، بلکه والله ما را خوشحال ساخته بلکه سوگند به خدا رسول خدا را خوشحال نموده وهرکه رسول خدا را خوشحال کند خدا را مسرور کرده است

(اصول کافي 2/192(

20-قيام هنگام ياد شدن نام يا القاب آن حضرت:

روزي حضرت صاحب الزمان(ع) در مجلس امام صادق(ع) ياد شد. سپس امام صادق به منظور تعظيم و احترام اسم آن حضرت به پا ايستاد،اصحاب ازامام صادق (ع) دليل اين کار را پرسيدند

آن حضرت فرمودند:

هرکه اورا ياد کند آن حضرت در وي نظر مي فرمايد. و از گونه هاي تعظيم او، اين است که غلام به حال  تواضع، براي ارباب خود به پا خيزد هنگامي که مولاي جليلش به ديده شريفش به او نظر مي کند، پس به پا خيزد و از خداوند جل وجلاله تعجيل فرجش را طلب نمايد