چقدر آمادگی داریم؟
چقدر آمادگی داریم؟
راستی تا بحال از خود سئوال کرده ایم که برای فرج مولایمان امام زمان(عج)چه کاری انجام داده ایم؟
آیا امام مهربان غایب از نظر را می شناسیم؟چقدر؟تا بحال چند کتاب مطالعه و یا چند نوار و سی دی در مورد اما زمان گوش کرده ایم؟آیا آنقدر که برای تلویزیون،اینترنت،روزنامه،مجله و... وقت گذاشته ایم 1% یا 001% آنرا برای امام زمانمان وقت گذاشته ایم؟ براستی چقدر برای وجود امام زمان (عج) دعا می کنیم؟
عادت کرده ایم به اینکه فقط برای خود دعا کنیم غافل از اینکه اجابت دعای ما به برکت حضرت مهدی(عج)می باشد. دوستی به من گفت:فلانی اگر یک روز در خانه تو کوبیده شود و بعد از این که بپرسی کیست؟ ناگهان بگوید من امام زمان توأم،آیا وجداناً بلافاصله در را باز نموده و با شادی و شعف خود و خانواده ات به استقبالش میروی؟ یا اینکه با عذر خواهی از امام می خواهی چند لحظه تأمل بفرمایند الان خدمت می رسیم و آنگاه با خانواده ات مشغول مرتب کردن خانه ای که در شأن ایشان باشد می شوی؟ یک نفر نوارها سی دی های نا مناسب،دیگری پوسترها و دکوراسیون نا مناسب و... را جمع آوری می کند. تازه بعد از برطرف کرد این موانع اگر امام وارد منزل تو شوند فکر میکنی از غذا و میوه تو تناول کنند؟
و اگر امر بفرمایند قرآن یا نهج البلاغه را به من بده اگر داشته باشی از گرد و غبار روی آن خجالت نمیکشی؟
راستی اصلا ًکمی فکر کن آیا با شناخت از خودت احتمال می دهی یک روز امام زمان در خانه ات را بکوبند؟
به دوستم گفتم پس چکار کنم؟ گفت:روزی ده دقیقه با خودت خلوت کن،فقط و فقط به اما زمانت فکر کن و این که چه کرده ای و چه باید انجام دهی تا به آن حضرت نزدیک شوی.
همچنان که امام صادق (ع) می فرمایند: هر کس دوست می دارد ار اصحاب حضرت مهدی (عج) باشد باید که منتظر باشد و در این حال به پرهیزکاری و اخلاق نیکو رفتار نماید.
(برگرفته از مجله بسیج)
السلام علیک یابقیةاللةاعظم(عج)