میثاق با آخرین منجی (عج)

راه نظر بر همگان بسته ام

 

تا تو نظر بر دل زارم كني

 

مي دونم برا عاشقي نبايد دنبال دليل عقلي باشم و براي به زبون آوردن نامت نبايد منتظر فرصت مناسب

 

باشم چون همه زمان ها و مكان ها براي بردن نام تو مناسب هست . چون مي دونم امام زمان يعني : «

 

پيشواي زمان و مكان و همه لحظات زندگي بشر » .

 

براي يك غريق در نفس كه تو امواج پر تلاطم اين دريا گرفتار شده زماني مناسب هست فرياد بزنه و طلب

 

نجات كنه كه خودش را در معرض خطر مي بينه البته هرچند غريق نجات ما شيعه ها همه زمان به يادمون

 

هست .حالا زمان غيبت كبري هست و همان زمان گرفتاري آدما توي امواج خروشان فساد و ظلم و جنگ و

 

فقر و صد تا بلاي ديگه كه هر روز هزاران نفر رو تو كام نابودي خودش فرو مي بره و هيچ كسي نمي تونه

 

اين بشر را نجات بده مگر اون ذخيره الهي كه هيچ كس واقعا با تمام وجودش صداش نمي كنه .

 

كي رو ديديد وقتي داره غرق مي شه و دست و پا مي زنه به جاي صدا زدن ناجي خودش به دشمنش پناه

 

 ببره و از اون طلب كمك كنه ؟؟؟؟؟؟

 

درسته اين كارها كار شيطونه . كه ما ها رو وسوسه مي كنه و ما را از صدا زدن و كمك خواستن از مهدي

 

 موعود (ع) باز مي داره .

 

مي گه : « هنوز وقتش نيست . آخه هنوز كه جهان آماده ظهورش نيست و … خيلي چيزاي ديگه » .

 

در صورتيكه هر لحظه بايد صداش بزنيم بگيم : « يا بقيه الله ! يا عزيز الزهراء!…. »

 

تو هر مكان و هر زمان و تو هر مناسبتي اسم مقدسش رو زينت بخش زندگيمون كنيم .بعضي وقتا اگه

 

بشينيم و به حال زار خودمون گريه كنيم راه دوري نرفتيم .

 

آخه گريه دردامون را فرياد مي زنه .

 

آخه گريه عقده دلمون را باز مي كنه .

 

گريه فرياد اعتراضمون هست .

 

بعضي وقتا هم گريه وسيله مي شه .آره وسيله مي شه براي رسيدن به خواسته هامون .

 

به خدا بايد گريه كنيم . آخه چقدر محروميت ؟؟؟

 

۱۴ قرن شوخي نيست . آدم از صاحب و مولاش دور باشه .

 

خدايا توفيق گريه كردن به هممون بده . گريه براي محروميت از امام عصرمون .

 

اين گريه مي خواد ما را از خواب غفلت بيدار كنه . بهمون بگه راهت رو تا الان اشتباه رفتي . بسه . كافيه .

 

به خدا آقامون خودش هم منتظره . دستش را به سمتمون دراز كرده . اي خدا چرا نمي بينيم.

 

بميرم براي غربتت امام زمان .

 

چرا دوري تو تقدير ما شد ؟؟؟

 

عجب دردي گريبانگير ما شد!

 

كي مي گه گريه نكنيم ؟؟؟؟ وقتي امام صادق (ع) چنان اشك مي ريختند كه اصحابشون وحشت زده مي

 

شدند كه چه مصيبتي به آن حضرت وارد شده كه اينطوري اشك مي ريزند ؟؟؟

 

آيا فرزندشون از دار دنيا رفته ؟؟؟

 

يا بلا و حادثه اي براشون پيش اومده ؟؟؟

 

اون چه مصيبتي هست كه ايشون براشون پيش اومده و اينطور داغدار هستن ؟؟؟

 

 اون حضرت مي فرمودند : « اين ناله و اشك در فراق آقا و سروري هست كه غيبتش خواب را از من ربوده و

 

مصيبت هاي دائمي را بر من وارد نموده » .

 

 حالا تو جاييكه امام معصومي مثل امام صادق (ع) اينطور درفراق ولي عصر (عج الله تعالي فرجه الشريف)

 

اشك مي ريزند و ناله مي كنند و ايشون را آقا و سرور خود خطاب مي كنند ديگه وظيفه ما مشخص هست

 

 .به خدا اگه ما بخواهيم ظهور نزديك مي شه . حتما نبايد دست روي دست گذاشت تا ظلم و ستم و دوري

 

از خدا به نهايتش برسه تا خدا فرج را در آخرين زمان ممكن انجام بده . اگر هممون از خدا بخواهيم ظهور

 

 حضرت نزديك مي شه .

 

 اينجوري كه ما پيش مي ريم و تو خواب غفلت فرو رفتيم دست دشمناي دين را براي هرچي كه مي خوان

 

بگن و تبليغ سو ء كنن باز مي گذاريم و امام زمانومون را تنها.ما بايد تمام سعي و تلاشمون را بكنيم تا

 

حضرت را به تمام دنيا معرفي كنيم .فقط كافيه به نداي مهدي فاطمه (س) توجه كنيم .

 

۲۴ ساعته نداي « هل من ناصر ينصرني » را مي گه ولي ما غافليم . بايد از خودمون شروع كنيم ديگه نبايد

 

 محروم باشيم و دل مرده باشيم .

 

اگه بيماريم بايد پي دوا درمون باشيم.

 

طبيب دردمندان آگهي از درد پنهانم

 

طبيبان را بگو جز تو طبيبي را نمي خواهم

 

به خدا امام زمانمون مظلومه . غريبه .

 

تو غربت و تنهايي هست . آخه چرا بايد اينقدر ما با كارامون بين خودمون و عزيز زهرا (س) فاصله ايجاد كنيم

 

 .به خدا دل آقا از دست گناهايي كه بعضي از ما شيعه ها انجام مي ديم خونه و اون موقعي كه نامه

 

اعمالمون را داره نظاره مي كنه اشك ميريزه .

 

خيلي جاهاست كه نياز به يك سرپرست داريم . درست مثل يه بچه يتيم كه پدر از دست داده . دين هم

 

سرپرست و مجري مي خواد .نبايد هركس هر طور دلش خواست و هواي نفسش اقتضا كرد از اون به نفع

 

خودش استفاده كنه .

 

 دين و قرآن و چشم هاي مومنين در فراق ولي تو اي خدا گريان هستند.

 

خدايا! در ظهور آن وجود نازنين تعجيل كن تا به دين و كتابت و مومنين رحم كرده باشي .

 

خلاصه اينكه بايد از خواب غفلت بيرون بيايم و به پناه بي پناهان حضرت بقيه الله (روحي لمقدمه فداه)

 

متوسل بشيم .

 

 همه بايد اراده كنيم .آخه تا چند سال ديگه گل نرگس مهدي فاطمه (س) چشم منتظر باشه تا ما از سفر

 

 گناه برگرديم .و ديگه نگيم غائب است .بايد به اين تنهايي پايان بديم .بايد دنباله روي درسي باشيم كه

 

شهدا به ما دادن . اينكه زندگي چيزي نيست مگر فدا كردن جان و مال براي وجود امام زمان (عچ)) . شهدا

 

 اين درس قشنگ رو با خون خودشون براي ما سرمشق كردن و نوشتن.چرا سرمشق هامون را نمونه قرار

 

 نمي ديم و انجام نمي ديم .نگفتن هنر مرد اينه كه اگه شهادت هم نصيبش نشد با فدا كردن خواسته هاي

 

 دل و آبرو فدايي امام زمانش باشه .

 

 ديگه زمانش رسيده كه فراق عزيز زهرا (س)به سر بياد .

 

 ديگه دوست ندارم اين نوشته رو بخونم كه تو كتاب نوشته بود :(( امام زمان خطاب به حاج محمد علي

 

 فشندي در جمكران فرموده بود : « شيعيان ما به اندازه آب خوردني ما را نمي خواهند اگر بخواهند دعا مي

 

 كنند و فرج ما مي رسد » .

 

خدايا ! نيمه شعبان امسال را ديگه به آبروي حضرت زهرا (س) سال ظهورش قرار بده و ما را جزء ياران و

 

خادمينش قرار بده .

غم عشقت بيابون پرورم كرد

 

شرر زد بر دل و خاكسترم كرد

 

به ما گفتي صبوري كن صبوري

 

صبوري طرفه خاكي بر سرم كرد

 

با همه اين حرفا آقا جون بقيه الله !

 

اگه حجاب ظهورت حضور پست من بي لياقته دعا كن بميرم .

 

آخه انتظار بسه ديگه .

 

چرا نمي ياي؟؟؟؟

 

(نوشته شده : توسط خانم فاطمه گودرزی)